بارديگر هندوستان
اينجا سرزمين هزار خداست.اينجا مجسمه ي خدايان در كوي وبرزن و فروشگاه وهتل وپارك و...هرجايي كه فكر مي كنيد وجود داردحتي روي داشبورت ماشينها وتاكسيها.اينجا حيوانات محترم تر از انسانها هستند.ونديدم كه مورد بي مهري قرار گيرند.ميمونها كه باهوش ترهستند بد جور به دزدي هم افتاده اند.اينجا بهداشت و تميزي و پاك نگهداشتن محيط زيست اصلا محلي از اعراب ندارد،اينجاسه چرخه هايي است كه انسانهارا حمل مي كنند وهنوز قيافه ي نحيف ومردني اين دوچرخه ران ها وجودم را مي لرزاند كه چطور ميتواندركاب بزند واين سنگيني را بكشد ...
اينجا هندوستان است ...سرزمين هزاررنگ وهزار دين وهزار ايين .اينجا همه از هر قوم ودين ومسلكي كنارهمديگر زندگي ميكنند.قطعا وقتي برگردم خواهم نوشت ولي مطمئنا براي گذاشتن عكس در بلاگفا خيلي مشكل دارم كه دنبال راه حل براي مخاطبانم ميگردم ...
كسي سايت مناسبي را براي اپلود كردن عكس مي شناسد به من معرفي كند .
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۳ ساعت 14:6 توسط مرضیه
|
نوشتن وباز گو کردن آنچه که در درونم متولد می شودنوعی محاسبه کردن خویش محسوب می شود .اینجا می توانی خودت باشی فارغ از همه بیخودی های دنیای واقعی .در این کلبه ی مجاز می توانی حرفهای ناگفته ات را بگویی